ကုသိုလ္ကံခ်င္းလည္း မတူ

လူေတြ... လူေတြ
ေခါင္းမရွိေပမယ့္
ကိုယ္ေတြလႈပ္ရွားေနၾကတယ္...
အင္း... သူတုိ႔အလုပ္မ်ားတယ္တဲ့...။

အဲဒီထဲမွာမွ အႀကီးဆံုးေခါင္းျပဳတ္ႀကီးက
အလွဴခံလည္း ထည့္တယ္..
အေပးအကမ္းလည္း ရက္ေရာတယ္..
သူက သနားတတ္တယ္ေလ...။
သနားရင္း..
ေပးကမ္းရင္း
လွဴဒါန္းရင္းက
တျဖည္းျဖည္း ၾကြယ္၀လာတယ္...
အဲဒါ.. သူပါပဲ။
ေခါင္းျပဳတ္ပိန္ေသးေလးက
ေတြ႔ရာ ေခါင္းျပဳတ္တစ္ခုနဲ႔
ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္ အလွဴခံ ထြက္ပါသတဲ့
ဦးထုပ္ေလး ပါးစပ္မွာ ကုိက္လွ်က္ေလ...။
လွဴၾကတန္းၾက..
ျမင္လည္း မျမင္ရ
အသံလည္း မၾကားရ..
ဘာမွန္းမသိတဲ့ ဘ၀နဲ႔ေပါ့။
တကယ္ေတာ့ လွဴေနတာေတြက
ေခါင္းျပဳတ္အႀကီးႀကီးရဲ့ ပါးစပ္၀ကုိေလ...
သူမ်ားေတြ စားစရာပါးစပ္မရွိေပမယ့္
ေခါင္းျပဳတ္ခ်င္းအတူတူ
သနားတတ္တဲ့ လူႀကီးမွာ
ပါးစပ္အႀကီးႀကီး ရွိသတဲ့ဗ်ာ.....
ကဲ... ခင္ဗ်ား ဘာတတ္ႏုိင္ေသးလဲ။

အၾကင္နာ လမင္း(27.10.2014